Eten op de Berg

Afgelopen vrijdag liepen we na twee dagen hard werken door Salzburg. (De retourvlucht ging pas de volgende morgen.) Sightseeing Salzburg, de geboorteplaats van Mozart en daar zijn ze trots op. Die Altstadt van Salzurg is niet heel groot. Al wonen er toch zo'n 150.000 mensen in de stad. Elke winkel in die Altstadt is bezet. Er zijn opheffingsuitverkopen. Geen Outlets. Maar wel dure merken; Louis Vuitton, Dolce en Gabbana, Gucci, Mercedes (met een winkel). Veel juweliers met veel horloges van meer dan € 10.000 in de vitrine. Kortom een mondaine plaats waar de crisis nog niet is gearriveerd.

Na in een plaatselijke  konditorei een fles prosecco te hebben genuttigd, kregen we honger. Dus op zoek naar een restaurant. Die Altstadt van Salzburg ligt tegen een berg /rots aan. Boven op die rots is in een heel klassieke omgeving een supermodern museum neergezet. Mooi, gewaagd, brutaal. Zeg het maar. Daar bleek een restaurant in gevestigd te zijn. Dit was nog open.Via een oud huis, met een door de rotsen geboorde lift omhoog. Door/langs een verlaten museum. Een trap omhoog en dan de ingang van het restaurant. Buiten ons drie waren er nog drie andere gasten. Maar dat lag niet aan het eten. Wat een fantastische keuken. Dus heerlijk gegeten met super wijnen. Zelfs voor de vegetariërs was het eten uit de kunst. En het uitzicht?

Russen op het vliegveld

De afgelopen drie dagen was ik een aantal mensen van het managementteam van een groot bedrijf  aan het fotograferen in Oostenrijk. Deze waren daar verzameld omdat ze een seminar hadden over cultuurverschillen.

Vanmorgen waren we voor achten op het vliegveld van Salzburg om terug te vliegen naar Eindhoven.

We waren niet de enigen. Ook een grote groep Russen was aan het wachten op hun vlucht naar huis. Let wel het is zaterdagmorgen tussen acht en negen uur in DE MORGEN. En de Russen (tenminste een groot aantal) zaten al aan het bier. Over cultuurverschillen gesproken. Mijn mond viel helemaal open van verbazing toen ik zelfs een meisje (van ik schat een jaar of 12/13) heel routineus een fles bier achterover zag slaan. Niet stiekem. Haar moeder stond ernaast. Ik ben benieuwd hoe laat ze aan de wodka begonnen zijn?

De Opdracht

Stel, in een middelgrote plaats in Nederland brand het theater af. En stel, dat dat theater een unieke architectuur heeft. Dan kun je je voorstellen dat dit de gemoederen in die plaats behoorlijk bezighoud. Stel nou dat je gevraagd wordt door de directeur van dat theater om dat wat er gaat gebeuren met het theater vanaf het moment van de brand tot het moment dat er een nieuw theater staat fotografisch vast te leggen. En dat op jouw manier. Wat zou je dan zeggen?

Ik zei: "ja, natuurlijk"

Gelukkig hebben we de foto's nog...

In januari 2005 werd ik door Theo Inniger gevraagd om een foto te maken van het interieur van het theater. Het Speelhuis is altijd erg enthousiast geweest over de foto. Hij heeft een aantal jaren op de cover gestaan van de Speelhuisbrochure en in augustus van vorig jaar hebben we hem gebruikt op ansichtkaarten die we voor het Speelhuis hebben gemaakt. Ook op de website van Har Sanders wordt de foto getoond. Door de brand die het Speelhuis afgelopen donderdag in de as heeft gelegd is de foto nu weer bijzonder actueel. Met het auteursrecht wordt hierbij niet altijd even zorgvuldig omgegaan. Gelukkig zijn er ook nog positieve uitzonderingen. Daarom kwam de foto vandaag weer uit het archief. Een goede reden om hem op mijn blog te zetten.

Speelhuis in brand

Om 19:24 krijg ik een gesproken Sms op mijn telefoon. "Het Speelhuis staat in de fik". Plotseling komt de fotojournalist in me boven. Dus camera om de nek en er naar toe gesneld. Hier het resultaat.

Kader van Lohuizens pelgrimstocht door Amerika "Via PanAm"

Kadir van Lohuizen is al een heel eind onderweg. Maar dat doet niets af aan de bezienswaardigheid van zijn project. Sterker nog die wordt alleen maar mooier. Van Lohuizen heeft al veel zeer mooie documentaire projecten op zijn naam staan. Zijn project Panam kun je volgen op zijn blog en ook heeft hij een App ontwikkeld voor de IPad die te krijgen is via de Apple AppStore. Voor het Via PanAm project reist Van Lohuizen over een afstand van 28.000 kilometer en door achttien landen. Zijn belevenissen en ontmoetingen legt hij vast in mooie zwartwit fotografie met af en toe wat kleur. Wat me ook erg aanspreekt in dit project is dat van Lohuizen zich niet neerlegt bij de neerwaartse spiraal waarin de markt voor documentaire fotografie zich bevindt. Hij gaat via de nieuwe media op zoek is naar nieuwe manieren om zijn kwaliteitsfotografie aan de man te brengen. Zeer de moeite waard.
viapanam.org/viapanam/blogs
Of bekijk in de App Store:
Via PanAm
Paradox.nl
Categorie: Foto en video

Toeval.

Ik hou van toeval. Daarom geef ik toeval in mijn fotografie graag de ruimte. Dit leidt in de studio soms vaak tot het nodige rumoer. Het lijkt één grote chaos. Ouders verlaten wanhopig de studio. Hoe moet dat goed komen? Als ze dan het resultaat zien van al die chaos zijn ze blij verrast.