De Laatste zaterdag voor Kerst

De laatste zaterdag voor kerst hoor ik u denken. Dat duurt toch nog twee weken. Maar voor ons is dit de laatste zaterdag voor Kerst. Want willen klanten nog een mooie ingelijste foto voor kerst dan moet die nu gemaakt worden. Dus vandaag de hele dag bezig met portretten maken. Het was gisteravond schrikken toen ik me realiseerde dat we al weer bijna aan het einde van dit jaar aangekomen zijn. Een klant vroeg;"Dan is het toch wel voor Kerst klaar". "Natuurlijk"; zei ik, maar het besef dat Kerst nog maar twee weken weg is, kwam oogverblindend binnen. Wat een jaar. Veel hoogtepunten, een paar dieptepunten. Vliegen, hollen, rennen en weer stilstaan en omgekeerd. Maar vandaag is het 10 december en voor ons is dat de laatste zaterdag voor kerst. Dus geen tijd om lang bij het afgelopen jaar stil te staan.
Hieronder al een foto van vanmorgen

Winteretalage

Elk jaar doen we een poging om na de Sinterklaas een winteretalage te maken. Het liefst met speciaal daarvoor gemaakte fotografie. Dat laatste schiet er moet ik toegeven nogal eens bij in. Maar dit jaar is het gelukt. We hebben weer een echte thema etalage. In deze etalage zet ik mijn eigen straat in de spotlights. De Kerkstraat heeft zelfs twee kerken. Dus misschien was Kerkenstraat een toepasselijkere naam geweest. De Kerkstraat is op dit moment een beetje verstopt achter de Lambertuskerk en wordt hard doorkruist door de Traverse. De Kerkstraat was een van de voornaamste straten van Helmond van voor de tweede wereldoorlog en je hoeft geen eens zo goed te kijken om die oude status te ontdekken.

Hipstamatic

Zo'n twee jaar geleden kocht ik de App Hipstamatic op mijn Iphone. Een bijzonder leuke fotografie App. Als je deze App aan wilt schaffen of al aangeschaft hebt. Lees vooral ook de product brochure op de site van Hipstamatic. Het verhaal achter de App is hilarisch. Gister keek ik door de foto's die ik de afgelopen tijd gemaakt met deze App. Hier een selectie.

God kost 16 pond

Gisteren ben ik met een klant naar Londen gevlogen voor een foto-opdracht. Dit was zo'n zeldzaam geval waarbij er tijd over was om ook nog iets van de stad te zien. De foto's moesten namelijk op twee verschillende tijdstippen gemaakt worden. 's Morgens en 's avonds. Dus 's middags was er tijd voor sightseeing. Londen is een fantastische stad.

Londen is commercieel, zelfs God kost geld. Om precies te zijn 16 pond. Dat is namelijk het bedrag dat je moet neertellen om in Westminster Abbey binnen te kunnen. Misschien een idee voor de Katholieke Kerken in Nederland. Zie God als een nichemarkt. Ga entree heffen on een kerk binnen te kunnen komen.

Maar als je denkt dat God duur is. Neem dan Leonardo da Vinci. In de National Gallery heeft hij een overzichtstentoonstelling. De rij voor deze tentoonstelling was buiten minstens 250 meter. (Op het het internet las ik dat de kaartjes al voor 350 euro van de hand gaan). Kijk wat schaarste kan creëren. Leonardo schilderde in totaal z'n twintig schilderijen. In Londen hangen er 10.

Koffie

Hoeveel koffie drink je op een dag. Eigenlijk sta ik er nooit bij stil. Maar vandaag was een speciale koffiedag. Niet dat ik veel (in ieder geval niet meer dan anders) koffie heb gedronken. Koffie is het thema van vandaag.

Het begint vanmorgen in bed. Gon brengt me een lekkere mok dampende koffie. Een heerlijke manier om de dag te beginnen. Jammer dat je in slaap valt en en de koffie lauw is als je hem opdrinkt.

Om 9:00 uur een vergadering in Eindhoven. De bestelling wordt opgenomen en ik roep drie keer koffie. Een vriendelijk glimlach antwoordt dat ze het de eerste keer al gehoord heeft.

Om één uur bij een klant op kantoor nog even snel een kop koffie voordat we naar een opdracht gaan. Schuift Ger mijn kopje onder het apparaat. Er volgt een enorme stroom koffie. Hij heeft de knop van een volle pot ingedrukt. Geen voetbad maar een heel aquarium.

Een uurtje later bij een interview. We zijn iets te laat. Het interview is al begonnen. De directeur schuift een stoel op. Het interview gaat verder. Ik nip van mijn koffie. Mijn koffie? Shit. De koffie van de directeur. Kleinigheidje. Gewoon bluffen vriendelijk glimlachen.

Zo dat was genoeg koffie voor vandaag. Nou ja, vooruit één kopje nog..

Helmonders

Elke dag kom ik ze tegen: Helmonders. Ik woon in Helmond. Als ik buiten Helmond ben kom ik de vooroordelen tegen Helmonders tegen. Meestal zijn die negatief. Meestal onterecht maar daarom niet minder hardnekkig.

Wie zijn dat nu die Helmonders?

Om dit te ontdekken ben ik in 2008 begonnen met deze serie. Soms loop ik door de straten en fotografeer ik wat er op mijn pad komt. De Kermis, Carnaval, Koninginnedag, Artimond. Maar ik maak ook sub-projecten. Dan volg ik een vereniging of individuen voor een langere tijd. Het project is nog in volle gang. Maar hier vindt u alvast een voorlopige indruk.

Frits Release en bitterballen

Iedere keer dat er een nieuwe Frits (Eindhovense Stadsglossy)uitgegeven wordt, wordt dit opgeluisterd met een officiële releaseparty. Dit keer ben ik daar met mijn personeel naar toe geweest. Altijd weer gezellig de Frits release, dus dat wilden zij ook wel een keer meemaken. Daags na een release schep ik altijd enorm op over de lekkere hapjes en de vrachten aan bitterballen die geserveerd worden. Dus de verwachtingen bij de dames waren hoog gespannen.

Ze stonden alle twee vrolijk te nippen aan hun rosé toen de eerste hapjes langs kwamen. Als de ober mijn meisjes dreigt over te slaan stap ik als een dappere ridder op hem af en vermaan hem om deze lieftallige vrouwen niet over te slaan. Naarmate de avond vordert praat ik met die en gene, maar uit mijn ooghoeken zie ik steeds meer hilariteit bij mijn werkneemsters. Als we na afloop nog ergens een hapje gaan eten hoor ik waarom....

Na mijn koene interventie is de ober met een grote boog om hen heen gelopen. Dus niks lekkere hapjes en geen enkele bitterbal. Maar gelukkig wel genoeg te drinken. Ze hadden zich kostelijk vermaakt en de volgende keer gaan ze weer mee. Want er moet nog wel geproefd worden van de hapjes en de bitterballen.