Koffie

Hoeveel koffie drink je op een dag. Eigenlijk sta ik er nooit bij stil. Maar vandaag was een speciale koffiedag. Niet dat ik veel (in ieder geval niet meer dan anders) koffie heb gedronken. Koffie is het thema van vandaag.

Het begint vanmorgen in bed. Gon brengt me een lekkere mok dampende koffie. Een heerlijke manier om de dag te beginnen. Jammer dat je in slaap valt en en de koffie lauw is als je hem opdrinkt.

Om 9:00 uur een vergadering in Eindhoven. De bestelling wordt opgenomen en ik roep drie keer koffie. Een vriendelijk glimlach antwoordt dat ze het de eerste keer al gehoord heeft.

Om één uur bij een klant op kantoor nog even snel een kop koffie voordat we naar een opdracht gaan. Schuift Ger mijn kopje onder het apparaat. Er volgt een enorme stroom koffie. Hij heeft de knop van een volle pot ingedrukt. Geen voetbad maar een heel aquarium.

Een uurtje later bij een interview. We zijn iets te laat. Het interview is al begonnen. De directeur schuift een stoel op. Het interview gaat verder. Ik nip van mijn koffie. Mijn koffie? Shit. De koffie van de directeur. Kleinigheidje. Gewoon bluffen vriendelijk glimlachen.

Zo dat was genoeg koffie voor vandaag. Nou ja, vooruit één kopje nog..

Helmonders

Elke dag kom ik ze tegen: Helmonders. Ik woon in Helmond. Als ik buiten Helmond ben kom ik de vooroordelen tegen Helmonders tegen. Meestal zijn die negatief. Meestal onterecht maar daarom niet minder hardnekkig.

Wie zijn dat nu die Helmonders?

Om dit te ontdekken ben ik in 2008 begonnen met deze serie. Soms loop ik door de straten en fotografeer ik wat er op mijn pad komt. De Kermis, Carnaval, Koninginnedag, Artimond. Maar ik maak ook sub-projecten. Dan volg ik een vereniging of individuen voor een langere tijd. Het project is nog in volle gang. Maar hier vindt u alvast een voorlopige indruk.

Frits Release en bitterballen

Iedere keer dat er een nieuwe Frits (Eindhovense Stadsglossy)uitgegeven wordt, wordt dit opgeluisterd met een officiële releaseparty. Dit keer ben ik daar met mijn personeel naar toe geweest. Altijd weer gezellig de Frits release, dus dat wilden zij ook wel een keer meemaken. Daags na een release schep ik altijd enorm op over de lekkere hapjes en de vrachten aan bitterballen die geserveerd worden. Dus de verwachtingen bij de dames waren hoog gespannen.

Ze stonden alle twee vrolijk te nippen aan hun rosé toen de eerste hapjes langs kwamen. Als de ober mijn meisjes dreigt over te slaan stap ik als een dappere ridder op hem af en vermaan hem om deze lieftallige vrouwen niet over te slaan. Naarmate de avond vordert praat ik met die en gene, maar uit mijn ooghoeken zie ik steeds meer hilariteit bij mijn werkneemsters. Als we na afloop nog ergens een hapje gaan eten hoor ik waarom....

Na mijn koene interventie is de ober met een grote boog om hen heen gelopen. Dus niks lekkere hapjes en geen enkele bitterbal. Maar gelukkig wel genoeg te drinken. Ze hadden zich kostelijk vermaakt en de volgende keer gaan ze weer mee. Want er moet nog wel geproefd worden van de hapjes en de bitterballen.

Fotovisie

Vandaag lag fotovisie op de deurmat. (Maandblad voor de fotovakhandel, het mini-lab en de professionele fotograaf. Meestal blader ik dat blad een keer door en dan beland het bij het oud papier. Dit keer viel mijn oog op de colum van Johan Elzenga. Hij gaat hierin in op een ingezonden brief in de Volkskrant van fotograaf Jef von Berg. Jef betwijfelt in deze brief of er nog toekomst is voor de professionele fotograaf. Terecht merkt Johan Elzenga op dat visie en creativiteit essentiël zijn voor een moderne fotograaf. Deze constatering is niet genoeg. Dit is het begin van de discussie. Vanzelfsprekend moet het beeld dat de professional levert, dat van de beun, ome Henk en de bijverdiener overtreffen. Als het dat niet of onvoldoende doet heeft de klant groot gelijk naar de goedkope aanbieder te gaan. Maar als dit voldoende was dan was dit onderwerp niet zo'n hot item in fotoland. Alleen goed/onderscheidend fotograferen is niet genoeg. We zullen dit ieder voor zich en ik hoop ook als groep moeten vermarkten. Ik zie een tendens dat de professional de middelen van de onderkant van de markt aan het hanteren is. Er wordt geconcureerd op prijs. Waarschijnlijk uit wanhoop maar volgens mij geef je daarmee het verkeerde signaal af. (het leidt ook regelrecht naar einde bedrijf). Als je onderscheidend fotografeert zorg dan dat ook je prijzen zich onderscheiden Dat moet ook, alleen al omdat jij wel met de beste producten werkt, omdat jij er wel van moet leven en ook jij hebt recht op een pensioen. Plus jou producten zijn onderscheidend en hebben daarom een toegevoegde waarde. Maar dit zijn geen argumenten naar de klant toe. De klant wil waar voor zijn geld. Wat wij (professionele fotografen die hun vak serieus nemen) vaak vergeten is dat dit verder gaat als onderscheidende fotografie.De Amerikanen hebben daar een mooi woord voor. Customer experience. Dus besteed aandacht aan al je klant contact momenten. Zorg dat deze meer dan in orde zijn. En dat contact begint bij het eerste telefoontje en/of mailtje. Zorg dat je producten perfect afgewerkt gelevert worden. Zorg ervoor dat je jouw klant zo behandeld zoals jij door jouw leveranciers behandeld wilt worden.

Het Beleg van Leiden door Erwin Olaf

Gisteren stond er een artikel in de Volkskrant over het fotoproject dat Erwin Olaf voor het Lakenmuseum in Leiden geeft gefotografeerd. Mooi dat er Nederland nog steeds ruimte is voor dit soort projecten en ook mooi dat we in Erwin Olaf een fotograaf hebben die deze projecten aan kan. Zie ook de onderstaande video.

De start

Wat ik nog even kwijt wil. Fotografie, Fotografie, Fotografie. Mijn hoofd vol fotografie, de dag vol fotografie. Soms gaat het over het creatief proces, soms over de zakelijke kant. Regelmatig kom ik ook fantastische foto's en projecten van collega's tegen. Aan al deze zaken wil ik aandacht besteden in dit blog.

Welnu: Wat ik nog even kwijt wil.
Als je je onderscheid is er geen sprake van een verzadigde markt.